آنچه گذشت
فهمیدم که یه جمعیت عصبانی یعنی چی
اتفاق می‌افته و من میخواستم بهت بگم که میتونی رو من حساب کنی.
اون قیافه رو به خودت نگیر، فقط یه دوسته.
میخوام که بهم بزنیم.
- خیلی خب. کاری رو که بابد بکنی رو بکن. - خودم مدیریتش میکنم.
- تو بودی! - منو ببخش.
تو خیلی بدی! تو فکرت چی داری؟
از اینکه مسائلتو با خانواده من قاطی میکنی خسته شدم!
میخوام همه وسایلتو جمع کنی و از تیئرا اینکاگنیتو بیرون بری.
صدامو میشنوی؟
آلفاجورز.
تمومه!
کدی که برای کشف کردن وارد شدنه رو کاغذیه که تو خونه عمم پیدا کردم.
۲۶ تا سمبول هستن. الفبان.
- سلام اریک. - سلام اوما.
هیچ راهی به بیرون نیست!
پارک رو ببند، کریسشن. بعدا تو ایستگاه پلیس میبینمت.
نمیتونیم بیرون بریم! هیچ راهی به بیرون نیست! نه، نه، نه، نه!
عمارت
جولیا؟ روبرتو؟ اونجایین؟
جولیا.
نگران نباش. همه چی خوب میشه.
- چه اتفاقی افتاد؟ - باید بریم.
روبرتو چی؟
روبرتو اصلا مهم نیست. همین الان باید بریم، دنیل.
میدونستم یه روزی قراره برت گردونم.
بریم.
نگران نباش. این قرار نیست اینجوری تموم بشه.
"سلام، اریک. سلام، اوما."
اگه دارین این رو میخونین یعنی اتفاق بدی برام افتاده.
حتی اگه نمیتونم الان با شما باشم، همیشه اونجا خواهم بود.
بعد از تو و مادرت،
"این صفحه ها مهم ترین چیزایی هستن که‌ دارم."
"سال ها یادداشت رو تو این دفترچه جمع کردم."
پشت سرم میزارمشون چون هنوز طبیعت
جنگل هایی رو که‌ دارم تجربه میکنم رو نفهمیدم.
"و شاید کارها درست پیش نرن."
اریک، بهم زنگ بزن.
پیامک صوتی جدید از پابلو
"بخاطره همینه که"
همه ی اطلاعات رو اینجا قایم کردم.
چهار قسمت تو این سفرنامه هست که با تیئرا اینکاگنیتو قایم شده.
"هر قسمت تورو به قسمت دیگه ای میبره."
"اولین قسمت تو یکی پنهان شده
که هر دو تا سیب و جسد رو دوست داره."
- "کلیدش تو دیده..." - میتونم بیام داخل؟
سریع میام پایین.
شام رو تموم کردیم. برات اینو آوردم.
خب، اگه بلند بشه، براش یه چیزی برا خوردن بگیر.
- ممنون. - هی. یه چیزی بهم بگو
فکر میکنی اوما چیکار میکنه؟
درسته. داره بهتر میشه. چطور؟
مثل مادربزرگت بهم جواب میدی. مشکلات لازمه باهاشون مواجهه بشی، اریک.
فکر کردم میخواستی بهم بگی که بهترین راه حل مشکلات
اینه که با هفت تا کلید قفلشون کنی.
ببین، بابابزرگ. اوما بهتره. واقعا.
کیپ کورت براش خوبه. دوباره بعد از هشت سال صحبت میکنه.
نمیدونم چه اتفاقی براش افتاده، ولی میخوام بفهمم.
این شهر از ما متنفره.
اون آدمایی که اون بیرون دارن اعتراض میکنن اولشه، اریک.
- قول میدم اگه به خونه بریم... - این خونه منه.
من نمیرم. میخوام برم به مردم این شهر نشون بدم که
پدر من اون هیولایی نیست که همه میگن هست.
اون هیچکاری با مامان نکرده. مطمئنم.
ببین، اریک... بابات... اونو جوری که من میشناختم کسی نمیشناخت.
- باید برم بیرون. - کجا؟
هیچ چیزی زیبا تر از خوابیدن تو روزای بارونی نیست.
ازش استفاده کن.
"بعد از چند تا تلاش ناموفق،"
تونستم یه لامپ پایه دار طراحی کنم.
که میتونه از ضربان حرارتی کنترل شده برق تولید کنه.
ضربان حرارتی محدود شده تا بین ۴۲ و ۴۷.۸ درجه سلسیوس بره.
"بازی ای که برای اولین آزمایش انتخاب کردم پرپیچ و خم بود."
"تونستم که
سطح جذب بازدید کنندگان در معرض نور رو
"در رابطه با شدت ترسی که دارن قرار بدم."
تنها سطح بازدیدکنندگانی که
مثل بقیه جواب نداد زنی بود به اسم جولیت لومنز.
فقط خندید، ولی میخواست تجربش رو تکرار کنه.
اون فقط یه پسره. باید بهت گوش کنه. بگیرش و برو.
اونقدرام آسون نیست. هیچ راهی برای متوقف کردنش نیست. مثل مادرش کله شقه.
جولیا ساده بود و اجازه بود که توسط روبرتو خام بشه.
اونجوری درباره دخترم حرف نزن.
فقط یکی از همکارام رو به بیمارستان بردم.
شوهر دخترت پارک دیوونش کرده بود.
میدونی چیه؟ برات آسونش میکنم.
مطمئن میشم که نوت هیچ دلیلی برای اینجا موندن نداره.
ولی بعد از اون، باید کار خودت رو انجام بدی.
اریک، بهم گوش کن.
پیامک صوتی جدید از پابلو
آزمایش ها نتایجات قانع کننده ای داشتن.
لامپی که تولید شده زندست
و تصاویر وحشتناکی رو برای جذب بازدید کنندگان قرار میده
که مربوط به هر یک از موضوعات روانشناسی و ترس های شخصی بودن.
قبرستان کیپ کورت
نمیشه صبر کنیم تا این بارون متوقف بشه؟
مشکل چیه؟ از قبرستون میترسی؟
نه، هنوز نمیفهمم چرا داریم اینکارو میکنیم.
تنها کسی‌ام که میخوام بفهمم چرا.
بعدش به عمارت میریم؟
درسته.
اوما!
ترسوندیم. حالت خوبه؟
کابوس؟
تموم شده. الان دیگه با منی.
اگه میخوای، فردا میتونیم با هم بریم سراغش‌
و... میخوام این رو بهت برگردونم.
وقتی دراز میکشی، سعی کن طرف دیگه ای بخوابی.
اگه وضعیتت رو عوض کنی، دیگه کابوس نمیبینی.
این یه راز علمیه، ولی جواب میده.
چهار قسمت تو این سفرنامه هست که داخل تیئرا اینکاگنیتو پنهان شده
"اولین قسمت تو یکی پنهان شده که هر دوتا سیب و جسد رو دوست داره."
- میریم‌ - نه، نمیخوام‌ اکسل رو ببینم.
و همینطور، احساسی که دارم دقیقا مثل دیروزه.
میفهمم چرا نمیخوای اکسل رو ببینی،
ولی نمیخوای آگوس و گیل پیدا بشن؟
البته که میخوام. ولی این برای من راه درستی بنظر نمیاد.
پس، برنامت چیه؟ کاری انجام ندادن؟
میتونیم به اون تیم جستجوکننده که پدر و مادر گیلرمو درست میکنن بپیوندیم.
واقعا ممکنه چیزی که تورو اذیت میکنه این باشه که دارن با اریک بدرفتاری میکنن؟
بدون هیچی اثباتی دارن اون خانواده رو سرزنش میکنن.
ولی تو پارکشون ناپدید شدن، لیلا.
پارکی که برای سال ها بسته بوده. اریک به اونجا رسیده.
ماهم‌ اونجا بودیم.
- ولی پدر و مادرش... - پدر و مادرش نیست.
و همینطور، حتی نمیدونیم چه اتفاقی براشون افتاد.
باشه، حالا هر چی.
از بعد از دیروز تا حالا باهاش حرف زدی؟
فکر نمیکنی باید بهش یه زنگ بزنی؟
- سلام، لیلا. - سلام، اریک، چطوری؟
هی! بهتر. تو راهم به سمت پارکم. تو؟
به پارک؟ مطمئنی؟
آره. باید به گشتنم اونجا ادامه بدم.
البته. خب، مراقب باش.
میخواستم بخاطره اینکه دیروز ندیدمت ازت عذرخواهی کنم.
نگران نباش، بعدا میتونیم همدیگرو ببینیم.
- آره، وقتی خواستی بهم بگو کی. - بعدا باهات حرف میزنم.
چه خبر؟ میخواین همدیگرو ببینین؟
آره، بعدا.
میخوام بهش بگم که همه تو شهر علیهش نیستن.
بعضی از ماها فکر میکنیم رنجی که دارن میکشن ناعادلانست.
چارلی؟
چارلی.
چارلی، من تو مرده خونه‌ام. بهم بگو اگه باید منتظرت بمونم یا
تو احمقی، چارلی.
تقصیر خودته اگه وقتی دارم استراحت میکنم بیای.
خیلی بده که سرم خیلی شلوغ بود و دلم‌ برای قیافت تنگ‌ شده بود.
باید بی ارزش بوده باشه‌.
چقدر بی ادبم. یه کمی میخوای؟ با خوکه.
- اینو برام امضا کن. بدون پول امضا نمیکنم
مثل همیشه، همکاری خوبی بود
بسته شده
- سلام، فدریکو. - سلام.
صبح ترسناکی برای جفتتونه.
تا حالا به ذهنت خطور کرده که شاید دوتاشون یه جارو میخوان؟
بدون هیچی گفتن؟
شاید گیلرمو بخاطر یه چیز ضروری به ترلامیت برگشته‌.
ولی پدر و مادر گیلرمو اومدن دنبالش میگردن.
سلام، چطوری؟
- سلام. - چه خبر؟
- بیا بریم ساحل. - لیلا
ما دوستای مشترک داریم پس با هم میریم میگردیم.
- فکر کنم درست میگه. - درست میگه.
بخصوص الان. بیشتر از همه وقت باید نزدیک هم باشیم.
چی میگی؟
- خوبه. - عالیه.
هممون باید با هم به دالاراس بریم؟
لیلا نمیخواد بره.
باشه، همه آزادن هر کاری میخوان بکنن.
تو چرا نمیخوای بری؟
خودش میگه که این راه درستی برای حلش نیست.
همینطور، ما اریک رو بخاطره اینکه تو پارکه اذیت نمیکنیم.
میتونم برای خودم حرف بزنم.
پس بیا بریم پارک. میخوام‌ باهاش حرف بزنم.
نه! حتی بهش فکر نکن.
لیلا، نگران نباش. من نمیخوام هیچکاری باهاش بکنم.
واقعا؟
فقط میخوام عذرخواهی بکنم.
- با دوست من اکسل چیکار کردی؟ - منم که باهاش مثل یه عوضی رفتار کردم.
واقعا با عصبی بودنم اشتباه کردم.
همینطور، فکر کنم اون شاید درباره پسرا بدونه،
حتی اگه مسئولش نباشه. لیلا
اگه خودم تنهایی برم و سعی کنم باهاش حرف بزنم، اون گوش نمیده.
ولی اگه تو بخوای کمک کنه، رد نمیکنه.
اون تورو رد نمیکنه.
باید با هم باشیم اگه میخوایم دوستامون رو پیدا کنیم.
چی میگی؟
هیچ خطایی
ایستگاه پلیس کیپ کورت
سلام.
از شهر برو بیرون! از شهر برو بیرون!
صبح بخیر، همسایه های کیپ کورت. خودتون میدونید چقدر این شهرو دوست دارم
اخبار فوری
سانتیگو. بیا اینجا، ببین.
و بخاطره همینه که با افتخار مسئولیتش رو قبول میکنم.
و متاسفم که یکی از تحویل دهنده های این خبر سختم.
شهر ما یاد گرفته تا با درد زندگی کنه، با راز های حل نشده.
ولی ما هیچوقت تسلیم نمیشیم.
مرگ
به عنوان قسمتی از جستجوی خسته کننده
برای آگوستین اسمیت و گیلرمو لا روزا،
ما جستجوی ریسکی تو پارک تیئرا اینکاگنیتو انجام دادیم.
ورود
با صراحت بیشتر، تو عمارت خانوادگی دالاراس.
عمارت هشت سال پیش تفتیش شده بود،
اما بخاطره بی کفایتی کمیسر اون زمان،
یه منطقه ای از خونه جستجو نشده بود.
همونجایی بود که دو تا جسد پیدا کردیم.
نظرات متخصصانه توسط دکتر سالواتیئرا توضیح داده میشن.
با توجه به ویژگی های داده شده
از مکان هایی که پیدا شدن،
همه چی به مسمومیت با کربون مونوکسید اشاره داره.
اگر چه شرایط نشون میده تا مشخص بشن.
جسد های برای یک خانم و یک آقا هستن.
اولین مقایسه ها با توجه به آزمایش ژنتیکی که شده
میگه که جسد ها متعلق به
روبرتو دالاراس و جولیا لومنز هستن.
"کلید حلش با دیده."
میخوام که اظهار همدردیمو به خانواده نشون بدم،
و درخواست لحظه ای سکوت رو دارم.
- اوما! - ولش کنید.
خوب میشه. میدونی ترجیح میده تنها باشه.
سردخانه کورت
حرفامو بهت میزنم.
تا زمانی که تمام ناشناخته ها حل بشن به تحقیق کردن ادامه میدیم.
تا زمانی که پسرارو پیدا کنیم به گشتن ادامه میدیم.
هیچ چیزی دردناک تر از پرونده های حل شده نیست.
ولی شاید به زودی یا بعدا، همه چی روشن بشه‌.
- نمیتونم تنهات بزارم. - سلام، دکتر لومنز.
- اعتراض کننده کجان؟ - رفتن تا اخبارو بشنون.
تو راهم به اینجا از چندتاشون گذشتم. اریک خونست؟
نه، اینجا نیست. ولی اگه دیدیش، بهش بگو
ممنون!
و... بفرما. خیلی ممنونم. امیدوارم از این تور لذت برده باشی.
و سوال آخر؟ چیزی نیست؟
- ببخشید، چی دارین نگاه میکنین؟ - اخبار.
چی اخباری؟
صاحب تیئرا اینکاگنیتو رو پیدا کردن.
- اکسل... - بهت گفتم.
دست بهش نمیزنم
من و تو شروع دی داشتیک میتونی‌ بهمون بگی چه خبره؟
- نمیفهمم. - میخوایم بدونیم.
دوستان ما کجان. نگران نباش.
قول میدم بهترین راه رو برای گفتن به شهر انتخاب کنم، پس منو میبخشن.
- داری چی میگی؟ من هیچ نظری ندارم‌. - پس اینجا چیکار میکنی؟
به تو ربطی نداره.
- واقعا؟ این چیه؟ - بهم بدش!
- هی! - هی، هی، هی.
- این چیه؟ جادوگر؟ - تنهاش بزار.
اومدیم دنبال پسرا بگردیم. فیلم نگیر
اریک! سخت فکر کن. میخوای بهمون بگی که چی میدونی، دالاراس؟
گفتم. اون پسرایی که ناپدید شدن رو نمیشناختم،
و نمیدونم چه اتفاقی افتاد. اونارو برگردون.
بچه ها، به این نگاه کنین.
- نه! - نه!
- اینجا چیکار میکنی؟ - به موقع رسیدی تا فقط راحتش کنی.
باید اینو ببینی، دالاراس.
جسد های صاحب های تیئرا اینکاگنیتو پیدا شد
- اصلا خنده دار نیست. بس کن. - واقعا طرف اونی؟
کدوم طرف؟ هیچ طرفی برای این مشخص نیست!
- اریک، گوش کن به من. - تنهام بزار. از این خودتو کنار بکش.
دروغه! دنیل داره دروغ میگه!
- درباره بابای من چی گفتی؟ - بسش کن، اکسل!
نگران نباش. جاویر.
- جاویر، داری چیکار میکنی؟ - لیلا، خودتو از موضوع کنار بکش.
جاویر! جاویر! نه!
تو یه عوضی ای! پابلو، برو خونه.
درواقع، تو احمق نیستی. منم.
بس کن، لیلا! وایسا!
- تنهاش بزار. بریم. - لیلا!
اریک. اریک. اریک، لطفا
- تنهام بزار. با دوستات برو. - اونا دوستای توام هستن!
نمیدونم چرا بخاطره آدمایی که حتی چیزی نمیدونن منو کنار میذاری.
از وقتی هفت سالم بود اریک دالاراس رو میشناسم.
اگه دوستای واقعی بودین، مجبورم نمیکردی مثل تو فکر کنم.
مشکلت اینه که نمیخوای برای کسی بد بنظر بیای.
لیلا که عالی ترینه خودش رو قاطی نکرد.
میترسی مسائل همونجوری که هستن خودشون رو نشون بدم.
چرا جلوی اکسل درباره اریک حرف زدی؟
به مشکلاتی که تو باعثشونی نگاه کن.
میخواستی چیکار کنم؟ بهت دروغ بگم؟
ما پدر و مادر تو نیستیم. نمیتونی بهمون دروغ بگی.
من صادقم، نه مثل تو، با همه یک روام.
برو، فرار کن. عالیه. به اینجوری حل کردن مشکلات ادامه بده.
بعضی وقتا، باید باهاشون مقابله کنی!
کاری از دست ما برمیاد؟
- چیزی گفتی؟ - دروغه.
- چی دروغه؟ - همه چی.
سابرینا!
قلعه هیولاها