.
‫تو در زندگی ‫خیلی چیزها بخشیدی.
‫امیدوارم روحت در آرامشی ‫کامل و بی‌نقص باشه،
‫چون جسمت قراره ‫یه سفر طولانی رو طی کنه.
‫وقتی تابوت تکون می‌خوره، ‫یعنی هنوز کارش تموم نشده.
‫گرت، ‫یه لحظه صبر کن.
‫چرا هیچ ‫تابوتی نیست؟
‫چون چیزی
‫از پدرش باقی نمونده بود ‫که دفن بشه.
‫به ما ملحق شو، ‫برادر.
‫خوش اومدی.
‫اینجا خوشحال خواهی بود.
‫فکر کنم از همین الان خوشم اومده.
‫سلام، بابا.
[فلز درهم تنیده]
[دو روز پیش از مسابقات]
‫خب «عروسک‌چهره» گلوی این نگهبان ‫هیکل گنده‌ی داخل دیوار رو
‫چسبیده بود،
‫که یهو ‫من این صدای بلند رو شنیدم...
‫و چشم‌هاش
‫همینجوری از حدقه ‫آویزون بود.
‫«عروسک‌چهره» هم گفت: ‫«فکر کنم این یارو ملوان بوده،
‫چون همین الان ‫چشم‌هاش رو مثل ملوان زبل کردم.»
‫این خیلی دیوونگیه.
‫اون کلی داستان ‫اینجوری داره،
‫و خیلی بهتر از من ‫تعریفشون می‌کنه.
‫اگه اینقدر ازش دوری نمی‌کردی، ‫خودتم می‌فهمیدی.
‫من ازش دوری نمی‌کنم.
‫فقط خودم رو به آب و آتیش نمی‌زنم ‫که باهاش تعامل داشته باشم.
‫این دوتا با هم فرق دارن.
‫خیلی‌خب، ‫اگه بخوایم صادق باشیم،
‫من زیاد از اخلاقش خوشم نمیاد.
‫تو حتی نمی‌شناسیش.
‫اگه برادر من ‫تو ماشین پشتی بود،
‫عمراً با توی احمق ‫همسفر نمی‌شدم.
‫خانواده فقط به ‫نسبت خونی نیست، باشه؟
‫اگه من یه سگ آبی بودم، ‫تمام وقتم رو صرف
‫وقت گذروندن با بقیه‌ی ‫جونورهای گنده نمی‌کردم.
‫اگه یه تمساح باحال بود، ‫و ازش خوشم میومد،
‫باهاش می‌گشتم.
‫لعنتی، دوباره نه.
‫چیه؟
‫تو ایستگاه بعدی ‫چکش می‌کنیم.
‫نه. همین الان بزن کنار. ‫اگه مشکلی هست،
‫باید فوراً ‫بهش رسیدگی کنی.
همین‌جا بزن کنار
‫برو با خواهرت حرف بزن، ‫عوضی!
‫عصبانیش کردی؟
‫بیا تو.
‫تو، برو بیرون.
‫کسی راننده شخصی می‌خواد؟
‫بهت گفتم، رابطه‌مون تمومه، ‫و جدی گفتم.
‫این چیزی‌ـه که در مورد ‫«اکسپرس جرمی» دوست دارم. (قطار سریع‌السیر)
‫همه‌ امکاناتش تکمیله.
‫عاشق کاری‌ام که ‫با داخل ماشین کردی.
‫واقعاً نشون می‌ده ‫به مالت اهمیت می‌دی.
‫هنوزم یه آدم وسواسی‌ای.
‫خب، برگشتن به ‫خونه‌ی قدیمیمون چطور بود؟
‫مثل زندان، ‫فقط با کلی پیتزا.
‫بی‌خیال، هیچی اون تو ‫توجهت رو جلب نکرد؟
‫انجمن پرستاران بچه.
‫لعنتی.
‫- من عاشق اون کتاب‌ها بودم. ‫ - جداً؟
‫آره، آره. من خیلی ‫از «لوگان» خوشم میومد.
‫باشه، پس باید بدونم،
‫«اَبی» چطوری تو کتاب 89 ‫به انجمن پرستاران بچه پیوست؟
‫اَبی؟
‫اَبی. اَبی.
‫اَبی، من...
‫یادم نمیاد.
‫خب، ببخشید که ‫یه کتاب رو یادم نمیاد،
‫آقای «سرم محکم ضربه خورد
‫و واقعاً ‫هیچی یادم نمیاد.»
‫خب، اینطور نیست که ‫نخوام یادم بیاد.
‫دارم می‌میرم. ‫باید کمپ بزنیم؟
‫آره، اَش.
‫اول صبح به سمت ‫شهر دیزل حرکت می‌کنیم.
‫چرا نمی‌ری کنار اون ‫منبع آب جلوتر کمپ بزنی؟
‫من و جان قراره ‫یه مسیر انحرافی کوچیک بریم.
‫مسیر انحرافی؟ من نمی‌خوام ‫مسیر انحرافی برم.
‫خفه شو. می‌خوای. ‫داریم می‌ریم.
‫دریافت شد.
‫خوش بگذره، جان.
‫- دریافت شد. ‫- من و اشلی... [سینما ماشین هزاره]
‫برای پیدا کردن غذا و منابع ‫اطراف رو می‌گردیم، تمام.
‫کی می‌دونه؟
‫شاید شانس بیارم، ‫یه شیرینی خوشمزه پیدا کنم.
‫بهت گفتم، ‫شیرینی‌فروشی بسته‌ست.
‫در حال بررسی ‫ساعت کار شیرینی‌فروشی.
‫بالأخره. ‫آماده برای ترکوندن.
‫♪ فقط بهم بگو چطوری ‫تا اینجا رسیدم ♪
‫♪ فقط بهم بگو چرا اینجایی ‫و کی هستی ♪
‫♪ چون هر بار که نگاه می‌کنم ♪
‫♪ تو هیچوقت اونجا نیستی ♪
‫♪ و هر بار که ‫می‌خوابم ♪
‫♪ تو همیشه تو رویاهامی ♪
‫بزن بریم!
‫♪ چون تو برای من ‫همه‌جایی ♪
‫می‌شه خفه شی؟!
‫تو اینجا چه غلطی ‫می‌کنی؟
‫بیشتر گوش‌هام رو گرفتم.
‫- اون مال وقتی‌ـه که جان داره می‌خونه. ‫- آره.
‫تو صندوق عقب من ‫چی کار می‌کنی؟!
‫تو اونجا ‫از من دفاع کردی.
‫تو...
‫تو من رو نجات دادی، ‫«کوایت».
‫خیلی‌خب،
‫آخرش یه‌کم ‫پیاز داغش رو زیاد کردم.
‫باشه. ببین،
‫من می‌خوام وارد ‫مسابقات بشم.
‫خنده‌دار نیست.
‫اونجوری که من ‫دارم تصورش می‌کنم هست.
‫تو دو دقیقه نشده ‫می‌میری،
‫کاملاً له می‌شی، ‫چشم‌هات چپ می‌شه،
‫زبونت هم آویزون می‌شه. ‫من اونجوری نمی‌شم. باشه؟
‫تو داری به بهترین راننده‌ی ‫ساحل غربی نگاه می‌کنی.
‫- نه، اینطور نیست. ‫- چرا، هست.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- مطمئنم.
‫ثابتش کن.
‫واو، تو اصلاً ‫نمی‌دونی
‫داری چی کار می‌کنی، ‫نه؟
‫من فقط دارم ‫قلقش رو پیدا می‌کنم.
‫می‌دونی، ماشین شوهر سابقم ‫اروپایی بود.
‫خیلی باحال‌تر ‫از این بود.
‫باشه، ‫فقط بذارش تو دنده.
‫خدای من!
‫وایسا، وایسا، وایسا، ‫خدای من.
‫چرا گذاشتیش ‫دنده عقب؟
‫دی برای حرکته، احمق.
‫چی... نه، ‫من گذاشتمش رو حرکت.
‫دی، حرکت. ‫اون آره.
‫تو مگه خوندن ‫هم بلد نیستی؟
‫نه. البته که می‌تونم بخونم. ‫تو داری به...
‫بهترین خواننده‌ی ‫ساحل غربی نگاه می‌کنی.
‫باشه، کافیه.
‫برو بیرون. ‫کار ما تمومه.
‫ها، دستت انداختم!
‫حالا کی احمقه؟
‫از پیاده‌روی تا ‫شهر دیزل لذت ببر، عوضی.
‫گرد و خاکم نوش جونت!
‫لعنتی.
‫نه، گرد و خاک.
‫خفه شو!
‫با قایق بری سریع‌تره.
‫می‌دونی چیه؟ باشه. ‫باشه، هرچی.
‫فقط وقتی «عروسک‌چهره» برگشت ‫بیدارم کن.
‫اون بهم یاد می‌ده.
‫این چیزی‌ـه که فکر می‌کنی ‫قراره اتفاق بیفته؟
‫اون سر سوزنی اهمیت نمی‌ده.
‫من یه کوچولو ‫اهمیت دادم،
‫ولی، لعنتی، فکر کنم ‫اشتباه می‌کردم.
[سفر تاریک گریم به گذشته]
‫سینما ماشین هزاره.
‫چراغ‌ها، ‫دوربین، حرکت.
‫حتی نمی‌خوام بدونم ‫چه جور حرکتی
‫باعث شده خون ‫تا اون بالا بپاشه.
‫کجا داری می‌ری؟
‫یه سال تو سفر جاده‌ای خانوادگیمون ‫اینجا توقف کردیم.
‫عقل کوچولوت از دیدن ‫فیلم تو ماشین پریده بود.
‫اونقدر شیفته شده بودی،
‫که بابا رو مجبور کردی ‫هر تابستون ما رو بیاره اینجا.
‫یالا. ‫تو دیوونه‌ای
‫اگه فکر می‌کنی ‫من میام اون تو.
‫اینجا خیلی ‫جن‌زده به نظر میاد.
‫تو هنوزم ‫از روح می‌ترسی؟
‫واو.
‫فراموشی واقعاً ‫چیز مزخرفیه.
‫کل زندگیت رو ‫یادت می‌ره،
‫ولی هنوز یادت می‌مونه ‫که یه ترسو باشی.
‫الان بهت نشون می‌دم ‫ترسو کیه!
‫«ل و ک اینجا بودن.»
‫این پاتوق ما بود.
‫یالا، بیا تو.
‫هیچ‌کس اینجا جز ما نیست. ‫این رو می‌دونم.
‫بیا تو ماشین.
‫یالا.
‫من بودم سعی می‌کردم ‫پروژکتور رو راه بندازم،
‫ولی من تو اون ‫آلونک نمی‌رم.
‫اشکالی نداره. به هر حال ‫برای اون اینجا نیومدیم.
‫امیدوار بودم...
‫بتونیم چندتا خاطره رو ‫دوباره زنده کنیم.
‫شاید اینجا کمک کنه.
‫خب هر وقت یه صحنه‌ی ‫تعقیب و گریز با ماشین بود،
‫بابا بهت اجازه می‌داد بیای ‫رو صندلی راننده
‫و وانمود کنی که ‫تو توی فیلمی.
‫و تو دیوونه می‌شدی
‫و فقط فرمون رو ‫می‌چرخوندی،
‫و همه‌ی تیکه‌کلام‌های ‫کوچولوت رو داد می‌زدی.
‫فرمون خشک؟
‫یعنی می‌خوای بگی ‫اون‌ها بهم اجازه می‌دادن
‫اینجوری به جلوبندی ماشین ‫فشار بیارم؟
‫تازه ساییدگی لاستیک‌ها ‫به کنار.
‫پس پدر و مادرمون واقعاً ‫اینجوری با ماشین‌هاشون رفتار می‌کردن؟
‫اوه، آروم باش، ‫آقای مهندس مکانیک.
‫تو کوچیک بودی.
‫نمی‌تونستی هیچ ‫آسیب جدی‌ای بزنی.
‫ولی حسابی به روکش صندلی‌ها ‫آسیب زدیم.
‫هر وقت مامان و بابا ‫می‌رفتن بوفه،
‫ما از سانروف ‫بالا می‌رفتیم
‫و صندلی‌های عقب رو داغون می‌کردیم. ‫اون‌ها رو حسابی عصبانی می‌کرد.
‫چرا اینجوری ‫بهم زل زدی؟
‫سوت خانوادگی؟
‫این روش بابا بود برای اینکه ‫به ما بگه بشینیم سر جامون.
‫قسم می‌خورم از کیلومترها ‫اون‌ورتر هم می‌تونستی بشنویش.
‫آها، مثل وقتی که ‫پدر «ابی» بهش یاد داد
‫چطوری با کلاه بلوط ‫سوت بزنه.
‫می‌شه در مورد اون کتاب ‫مزخرف لعنتی خفه شی؟
‫من رو نگاه کن. تو اصلاً ‫داری تلاش می‌کنی یادت بیاد؟
‫نه. تلاشی نمی‌کنم.
‫می‌خوای بدونی بودن ‫تو اون خونه
‫برای من چطور بود؟
‫همه‌ی اون عکس‌ها، ‫همه‌ی وسایل تو اتاقم،
‫همه‌ی چیزهایی که قرار بود ‫یادم باشه، ولی نیست.
‫و بعد فهمیدن اینکه ‫اگه حافظه‌م برگرده...
‫فقط زیر بار همه‌ی چیزهایی ‫که از دست دادم له می‌شم.
‫پدر و مادرم، ‫خواهرم، خودم.
‫ترجیح می‌دم فقط خودم باشم، ‫جان باشم.
‫- ولی تو لیونلی. ‫- لیونل مرده!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫من الان دقیقاً ‫دارم به چه کوفتی نگاه می‌کنم؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی هرچی که هست،
‫پیرهن تنش نیست، ‫و بدنش خیلی رو فرمه.
‫اون عضلات سینه‌ی ‫کاملاً خوش‌فرمش
‫عملاً سیبل هدف‌گیریه. ‫این رو ببین.
‫خیلی متأسفم!
‫تو بهم شلیک کردی! ‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫من گلوله بارونش می‌کنم
‫- و تو فرار کن. ‫- باشه.
‫فرار کن!
‫لعنتی!
‫- اون تو! ‫- برو، برو، برو!
‫لعنتی.
‫هیس، هیس، هیس، ‫هیس، هیس، هیس.
‫خدای من، ‫تو به من شلیک کردی.
‫این چه کوفتیه؟ ‫خیلی متأسفم!
‫- لطفاً گریه نکن. ‫- من گریه نمی‌کنم، عوضی!
‫- ای خدا! ‫- اشکالی نداره. بده؟
‫- لعنتی. ‫- به سختی معلومه.
‫نه، نه، نه،
‫اینطور نیست... ‫اصلاً نمی‌تونی ببینی...
‫هیس!
‫بیا، بخیه‌ش بزن. ‫بخیه بزن.
‫نمی‌خوام جای زخم ‫بدی بمونه.
‫باشه.
‫من بلدم، باشه.
‫- یالا. ‫- بلدی؟
‫آره، بلدم.
‫- بلدی؟ ‫- باشه. از بالا بیام
‫- یا از پایین؟ ‫- تو هیچی بلد نیستی!
‫- باشه، من... ‫- این رو نگه دار.
‫- باشه، باشه، باشه. ‫- یه کار مفید انجام بده.
‫- باشه. ‫- خدا.
‫این خیلی ‫خشونت‌آمیزه.
‫قبل از اینکه حتی ‫ماشین رو روشن کنی، چک کن.
‫بنزین پر، تفنگ‌ها پر، ‫آینه‌ها خالی از لاشخورها،
‫دست‌ها روی فرمون ‫در حالت ده و ده دقیقه.
‫عمراً! ‫می‌خوام باحال به نظر بیام
‫وقتی از خط ‫پایان رد می‌شم.
‫باشه، آره.
‫درس اول.
‫باید از دست ‫چندتا لاشخور فرار کنی.
‫سریع فکر کن.
‫سعی کردی 180 درجه دور بزنی، ‫و لاشخورها گرفتنت.
‫مُردی.
‫دوباره.
‫اشتباه.
‫نه.
‫مُردی، مُردی، مُردی.
‫درس دوم.
جلوتر جسد چندتا کشیش افتاده
‫لعنتی، لعنتی!
‫داری خودت رو ‫به کشتن می‌دی.
‫لعنتی!
‫قرار بود از بین ‫بشکه‌ها رانندگی کنی.
‫حدس بزن چی شد؟ ‫دوباره مُردی.
‫گندش بزنن.
‫وقت امتحان نهاییته. ‫برون.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫یه دلقک قاتل
‫با موهای آتیشی ‫درست پشتمونه.
‫- حرکت چیه؟ ‫- اول من...
‫برو!
‫تو حتی بهم ‫فرصت هم ندادی!
‫سریع فکر کن!
‫داری تسلیم می‌شی؟ ‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم به درد ‫این کار نمی‌خوری.
‫برو به درک، «کوایت»!
‫حتی نمی‌خوام بدونم ‫چه مرض‌های ناجوری
‫با استفاده از اون سوزن ‫کثیف گرفتی.
‫من به نصیحت پزشکی ‫احتیاج ندارم، دکتر گند دماغ.
‫فقط باید بفهمیم
‫چطوری از اون امواج ‫صوتی رد بشیم.
‫بدون اینکه اون مرد ماشینی ‫بفهمه ما اینجاییم.
‫خب، اگه قراره ‫از اینجا سالم بیرون بریم،
‫به یه دید بهتر ‫احتیاج داریم.
‫من می‌رم بالای ‫پرده‌ی نمایش.
‫نه، نمی‌ری.
‫ما می‌ریم ‫به بوفه.
‫هرچی که به اون امواج صوتی ‫برق می‌ده
‫مطمئناً از ‫اونجا میاد.
‫وایسا.
‫وایسا، داره یه چیزی ‫یادم میاد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- چی؟ ...‫- یادم میاد بهت گفتم
‫که اومدن به اینجا ‫فکر خیلی مزخرفی بود!
‫هیس!
‫اون رو می‌شنوی؟
‫صدای یه ترسوی کوچولوی ‫وحشت‌زده‌ست.
‫وایسا، اون تویی.
‫اون دست‌های ‫فلزی رو دیدی؟
‫این پدرسوخته ‫پر از سورپرایزه.
‫نمی‌دونم چطوری ‫اون، می‌دونی،
‫خودش رو کوک می‌کنه.
‫اون ساعدها رو ‫تو اون یارو دیدی؟
‫با یه حرکت اشتباه، ‫خودش رو تیکه پاره می‌کنه.
‫بیچاره.
‫باشه، پس نقشه چیه؟
‫آره. بیا با تیراندازی ‫از اینجا بریم بیرون،
‫چون دفعه‌ی اول ‫خیلی خوب جواب داد.
‫- برای من که خوب جواب داد.
‫من عالی به نظر می‌رسیدم.
‫یالا، مِی،
‫نمی‌تونی تا ابد ‫اون پشت بمونی.
‫باشه.
‫اگه تو بیرون نمیای، ‫پس من غذا می‌خورم.
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫خدای من. ‫خیلی خوبه.
‫و خیلی هم ‫ازش دارم.
‫این چیه؟
‫ - مار زنگی. ‫- می‌تونی گوشت مار خشک کنی؟
‫آره. ‫اونقدرام سخت نیست.
‫برادرم ‫بهم یاد داد چطوری.
‫کشتن اون عوضی‌ها ‫کار سختیه.
‫ولی بعد ‫بهشون نمک می‌زنی
‫و می‌ذاریشون ‫تو آب نمک
‫و آویزونشون می‌کنی تا خشک بشن.
‫البته باید نور خورشید ‫قوی باشه.
‫این رو از راه سخت ‫یاد گرفتم.
‫- چی شد؟ ‫- چی فکر می‌کنی؟
‫خام خوردمش
‫و اونقدر بالا آوردم ‫که به خودم گند زدم.
‫آره، خیلی هم ‫گند زدم،
‫- یعنی، به همه‌جا. ‫- اوه، چه بد.
‫برادرم دست از ‫خندیدن برنمی‌داشت، دیوونه.
‫فکر کنم دیوونه بودن ‫تو این خانواده‌ ارثیه.
‫آره.
‫اون معلم خوبی نبود، ‫ولی کمکم کرد زنده بمونم.
‫بالأخره خودم ‫قلقش رو پیدا کردم.
‫گوش کن، چرا اینقدر بدجور می‌خوای ‫وارد این مسابقات بشی؟
‫می‌دونی که تا سر حد ‫مرگ هست، درسته؟
‫آره. خب که چی؟
‫من از مردن ‫نمی‌ترسم.
‫و اگه من ببرم،
‫می‌تونم یه زندگی بهتر ‫آرزو کنم.
‫یالا، ‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫باشه.
‫هیس، هیس، یالا.
‫باشه.
‫این یارو چطوری ‫اصلاً زنده‌ست؟
‫یالا. ‫حواسش پرته.
‫اه. این جا آشغالدونیه.
‫ولی هنوز از ‫ماشین تو تمیزتره.
‫بوش هم بهتره.
‫خفه شو ‫و برق رو قطع کن.
[پروژه‌ی انسانی اَکسل]
‫«اَکسل»
‫چه جور آدم مریضی ‫این کار رو می‌کنه؟
‫اگه جای تو بودم ‫اون تفنگ نخودی رو میاوردم پایین.
‫بذارش رو پیشخوان.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم ‫که از سگ نگهبانم رد شدین.
‫خیلی‌ها نمی‌تونن.
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم ‫از اینجا بریم بیرون، رفیق.
‫- لطفاً. ‫- شما هم مثل بقیه‌این
‫که این دور و بر ‫بو می‌کشن
‫و سعی می‌کنن دسترنج ‫زندگی من رو بدزدن.
‫شما حسودین.
‫چرا باید ‫به تو حسادت کنیم؟
‫تو داری ‫آدم‌ماشینی می‌سازی.
‫این یه ساده‌سازی ‫بیش از حده!
‫من اون قاتل ناقص رو ‫به یه چیز بهتر تکامل دادم.
‫اگه تنها راه ‫زنده موندن اون بیرون
‫اینه که تو یه ماشین باشی،
‫پس چی می‌شه اگه ‫تو خودت بتونی ماشین باشی؟
‫ولی هنوزم ‫درست نیست.
‫هنوزم خیلی ‫انسانیت توش مونده.
‫ولی می‌تونم با ‫یکی از شماها درستش کنم.
‫پس چی، تو فقط از ‫آدم‌های سیاه‌پوست ماشین می‌سازی؟
‫چی؟ نه! ‫این انگیزه‌ی نژادی نداره.
‫اینجوری به نظر میاد؟ ‫آره!
‫یعنی، به اون نگاه می‌کنی، ‫به ما نگاه می‌کنی.
‫بذارین فقط بگم،
‫من همیشه معتقد بودم ‫علم کوررنگه.
‫خدایا.
‫چه اتفاقی ‫براش داره می‌افته؟
‫اون مریض نیست، ‫هست؟
‫راستش رو بخوای، ‫اصلاً نمی‌دونم داره چی کار می‌کنه.
‫سوت خانوادگی!
‫اوه.
‫بعضی از بهترین دوست‌هام
‫سیاه‌پوستن.
‫ممنون، داداش بزرگه.
‫حالا، اگه بتونیم کاری کنیم
‫که اون دهن کوچولوی فسقلی ‫سوت بزنه.
‫اگه دهن من فسقلیه، ‫دهن تو هم هست.
‫ژنتیک اینجوری کار می‌کنه.
‫حالا، برو برق رو قطع کن ‫تا بتونیم جیم بشیم.
‫هی،
‫اَکسل، درسته؟
‫گوش کن، می‌دونم ‫اختلافاتی داشتیم،
‫ولی، امم، ما همین الان
‫این نژادپرست کوچولوی خوره کتاب رو کشتیم،
‫و برق رو قطع کردیم،
‫پس تو آزادی که بری.
‫حالا امیدوارم بتونیم ‫با آرامش هرکی راه خودش رو بره.
‫چی؟!
‫ما اختلافاتی داشتیم...
‫رفیق، باید...
‫باید از صدای ‫مردونه‌ت استفاده کنی
‫- چی می... ‫- ما برق رو قطع کردیم.
‫تو آزادی که بری.
‫دمت گرم.
‫از اون پدرسوخته ‫متنفر بودم.
‫در پناه حق!
‫یادت باشه، رانندگی یعنی ‫یه تصمیم بگیری
‫و انجامش بدی.
‫اگه به خودت ‫شک کنی،
‫تصادف می‌کنی و می‌سوزی.
‫خیلی‌خب، بنزین پر، ‫تفنگ‌ها پر،
‫آینه‌ها خالی از... ‫جرمی؟
‫فرار کن!
‫اون داره میاد!
‫لعنتی.
‫برون.
‫اون داره چی کار می‌کنه؟
‫لعنتی! تصمیم گرفتیم ‫برونیم! دی! دی!
‫گندش بزنن، انجامش دادم!
‫- بعداً جشن بگیر. ‫- درسته!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟!
‫کوایت، این تو ‫امتحان نهایی نبود!
‫سریع فکر کن!
‫♪ چون تو برای من ‫همه‌جایی ♪
‫♪ وقتی چشم‌هام رو می‌بندم ‫این تویی که می‌بینم ♪
‫♪ و هرچیزی که می‌دونم ‫باعث می‌شه باور کنم ♪
‫♪ من تنها ‫نیستم ♪
‫♪ چون تو همه‌چیز ‫منی ♪
‫♪ و وقتی چشم‌هام رو می‌بندم ‫این تویی که می‌بینم ♪
‫♪ تو هرچیزی هستی که می‌دونم ‫و باعث می‌شه باور کنم ♪
‫♪ من تنها ‫نیستم ♪
‫وقتی ببریم ‫داشتم فکر می‌کردم شاید
‫«کوایت» رو ببرم ‫کلبه‌ی پدربزرگ.
‫کلبه.
‫می‌دونی این چندتا ‫خاطره رو زنده می‌کنه.
‫وایسا، تو چطوری قراره ‫کلبه‌ی پدربزرگ رو یادت بیاد
‫ولی پدربزرگ رو نه؟
‫شاید یه راهی ‫اونجا پیدا کرده باشم.
‫- هی، من این رو کشیدم. ‫- آره.
‫عوضی، ‫تو دفتر خاطرات من رو خوندی؟
‫چی؟ نه، ‫من این کار رو نمی‌کنم...
‫آره. باشه، ‫فقط یه‌کم.
‫ببین، خسته شدم ‫از بس در مورد اسب‌ها شنیدم
‫و اینکه «برایان کرول» ‫چقدر بامزه بود.
‫اوه، بامزه و جذاب.
‫هیچ بچه‌ی کلاس سومی ‫نمی‌تونست در برابر جذابیتش مقاومت کنه.
‫خب.
‫ببین کی تصمیم گرفت ‫پیداش بشه.
‫چرا اون بچه داره رانندگی می‌کنه؟
‫چرا قیافه‌ی تو ‫داغونه؟
‫ما همین الان با اون عوضیِ بی‌ریخت
‫و یه مرد بی‌لباس چرخ‌‌سوار ‫درگیر شدیم.
‫اَکسل!
‫اشلی و جرمی ‫مُردن.
‫اون‌ها واقعاً ‫مُردن.
‫و ما هم ‫نفر بعدی هستیم
‫اگه از اینجا ‫گورمونو گم نکنیم.
‫لعنتی. باشه، ‫باید جمع کنیم.
‫- من با تو میام. ‫- باشه.
‫- پس اون مسیر انحرافی جواب داد، هان؟ ‫- آره.
‫ممنون که این کار رو ‫جور کردی.
‫تو بالایی، ‫نه؟
‫بدون شک.
[شور و شیرین]
‫اَش و جرمی بهترین ‫سربازها نبودن،
‫ولی قلبشون به ‫این هدف متعهد بود.
‫روحشون تا ابد ‫در حال آتیش سوزوندن باشه.
‫چرا ماسک رو ‫دفن نکرد؟
‫مأموریت ادامه داره.
‫اون به «عروسک» بعدی می‌رسه ‫که لایق پوشیدنش باشه.
‫خب، می‌دونی، ‫وقتی تو بمیری،
‫من ماسکت رو ‫زنده نگه می‌دارم.
‫- خیلی لطف داری. ‫- آره.
‫با شناختی که از رانندگیت دارم،
‫احتمالاً این تویی ‫که من رو می‌کشی.
‫شهر دیزل،
‫جایی که بزرگ‌ترین، ترسناک‌ترین، ‫و پرسروصداترین سلاح‌های مخصوص
‫ساخته و فروخته می‌شن.
‫باحاله، ‫ولی ما هیچ پولی نداریم.
‫ما به پول احتیاجی نداریم،
‫چون قراره ‫اون‌ها رو بدزدیم.
[ادامه دارد]
[آنچه خواهید دید]
‫این مهمونی مورد علاقه‌ی منه!
‫به مسابقه‌ی من خوش اومدین.
‫چه نقشه‌ای داری، ‫ای مو بلند عوضی؟
‫شما در چندین دور ‫رقابت خواهید کرد،
‫که هر کدوم منحصر به فرد و مرگبارتر ‫از قبلیه.
‫فکر می‌کنی کدوم گوری ‫داری می‌ری؟
‫اگه زنده بمونین، ‫صعود می‌کنین.
‫اینجا کلی ‫قاتل بی‌رحم هست.
‫سلام، «شیرینی‌دوست».
‫گریم، تو چطور ‫از اونجا در اومدی؟
‫من یه دعوت‌نامه‌ی مخصوص داشتم.
‫آخرین راننده‌ای ‫که پشت فرمون بمونه
‫آرزوش برآورده می‌شه.
‫ما همه‌شون رو ‫نابود می‌کنیم.
‫برو، برو، برو، برو، برو! ‫لعنتی!
‫نگرانم برای بردن ‫باید چی کار کرد.
‫اگه بخوای با من در بیفتی، نابودت می‌کنم.
‫پزشکی قانونی علت مرگت رو
‫همه‌چیز اعلام می‌کنه.
‫وقتشه که ‫مسابقات شروع بشه!
‫جان!
!بگیر که اومد
‫به «فلز درهم تنیده» خوش اومدین!