‫از این وضع خوشم نمیاد
‫تجارت‌های اون قانونیه. ‫به ما چه نیازی داره؟
‫هیچ‌کسی نیست که این همه پول داشته باشه ‫و اشتباه نکرده باشه
‫اون بخش زیادی از شهر قدیمی...
‫و مناطق دور افتاده رو با استفاده از ‫شرکت‌های هولدینگ خریده
‫بیشتر زمین‌ها بی‌ارزشن
‫ولی نمیفهمم داره چیکار می‌کنه
‫پول اون شکل پول بقیه‌ست
‫خوشبختم
‫همچنین. قبلاً دیدینش؟
‫بچه که بودم. با پدر و مادرم توی سفر
‫یه ذره هم عوض نشده
‫بذارید این اطراف رو نشونتون بدم
‫توربین‌ها رو پیشرفته کردیم
‫بدون تعمیرات تا صد سال کار می‌کنن
‫همه‌شون برای تأمین نیروی این
‫ما دنبال سرسختی هستیم
‫برنامه‌ی زمانی‌مون جاه‌طلبانه‌تر از ‫برنامه‌ی زمانی اکثر افراده
‫ما پیشنهاد منحصر به فردی میدیم
‫داده‌ها همیشه عوض میشدن. موقت بودن
‫اگه داده‌هاتون رو پیش ما سرمایه‌گذاری کنید، ‫روی سنگ حک میشه
‫- تا همیشه ‫- تا همیشه...
‫به تجربه‌ی من این کلمه یه مقدار...
‫طولانی‌تر از انتظار دیگرانه
‫قصد دارید چقدر از پلتفرم ما رو رزرو کنید؟
‫- همه‌شو ‫- دوباره میگید؟
‫چیزی که من می‌خوام از قبل اونجاست
‫ازم دزدیده شده
‫از یکی از تشکیلاتم. هشت سال پیش
‫و می‌دونم که پول خوبی برای ذخیره‌اش گرفتید
‫پیشنهاد می‌کنم این قضیه رو ‫با کسی که ذخیره‌اش کرده مطرح کنید
‫نمی‌تونم. مُرده. که یعنی من نمی‌تونم ‫رمزگشاییش کنم
‫هیچکس دیگه هم نمی‌تونه
‫نمی‌خوام جابجا یا آشفته بشه
‫واسه همین همه‌شو یه جا می‌خرم
‫این یه دارایی منحصر بفرده و ‫واسه همین فروشی نیست
‫اینجا آمریکاست. ‫اینجا همه‌چی فروشیه
‫این سود خیلی خوبی از سرمایه‌گذاری‌تونه
‫ما می‌دونیم شما مشغول چه کاری بودید
‫فکر می‌کنید کسی بدون اجازه‌ی ما ‫میاد زمین بفروشه؟
‫ما با خیال راحت زمین‌ها رو فروختیم. ‫یه مشت بیابون بی‌ارزش بود
‫ولی اینجا رو نمی‌تونید از آن خودتون کنید
‫تا حالا داستان اون مُبلغ مذهبی رو شنیدی...
‫که تلاش میکرد با یه ببر مذاکره کنه؟
‫به ببره گفت اون می‌تونه ‫بیشتر بدنش رو بخوره...
‫ولی وقتی رسید به سرش باید ‫دست از کارش بکشه
‫تو و دوستات توی کارتل...
‫یا هر چیزی که این روزا ‫اسم خودتونو گذاشتید...
‫امروز این ساختمون رو بهم می‌فروشید
‫وگرنه چی میشه؟
‫وگرنه فردا مجانی بهم می‌دیدش
‫ما...
‫ما وقتی به اینجا اومدیم ‫زیاد از حضورمون استقبال نشد
‫اون اوایل مجبور بودیم...
‫هر پیشنهادی که قدیمیا ‫بهمون می‌دادن رو قبول کنیم
‫اکثر اونا رو ته همین دریاچه دفن کردیم
‫تشکیلات ما تاریخ طولانی و سربلندی...
‫از دفاع از خودش و تجارتش ‫به شکلی پرخاشگرانه داره
‫پس گزینه‌ی دوم رو انتخاب کردی
‫فردا
‫چی گفت؟
‫گفت دیروز حاضر میشد پولشو بده
‫ولی امروز مجانی بهش میدیمش
‫ممنون
‫کارم تموم شد؟
‫آره. حالا می‌تونی استراحت کنی
‫ بیدار شدی. به یه مشکل خوردم
‫تو بودی کدومو انتخاب می‌کردی؟ ‫سفید یا سیاه؟
‫کریستینا؟
‫- هر دوشون قشنگن ‫- یکیو انتخاب کن، کریسی
‫امشب چی می‌پوشی؟
‫همینو
درست
‫خیلی قشنگه
‫برعکس این پف زیر چشم من
‫- خوب نخوابیدی؟ ‫- کابوس دیدم
‫شاید بهتر بود یه قرص می‌خوردم
‫ولی مدام توی تخت وول می‌خوردم
‫[شماره‌ی ناشناس. تماس بی‌پاسخ]
‫بازم اون عجیب‌الخلقه‌ست؟
‫من بلاکش کردم، ولی همه‌اش بهم زنگ میزنه ‫
‫فقط یه آدم نفرت انگیزه...
‫یا یه ربات که سعی داره ‫یه اشتراک بهت بفروشه
‫فکر کنم
‫واسه همینم امشب میای بیرون
‫آخه احتمالاً پسر خیلی خوبیه
‫در ضمن پروفایلش هم درجه‌ی پلاتینیومه
‫قراری که یکی دیگه جور کنه خیلی عجیبه
‫تنها مردن هم همین‌طور
‫نمی‌تونی تا ابد از جهان خودتو ‫مخفی کنی، کریستینا
‫باشه
‫این خیلی بهتر از انتظاراتمه
‫اینجا خیلی باحاله
‫باورم نمیشه اولین باره که میای
‫یالا
‫یه جایی رو می‌شناسم که تعجب میکنین
‫روی ما سایه انداخته. ‫برج رو میگم! می‌بینید؟
‫می‌بینید؟ می‌بینید؟
‫متن رو ضبط کن
‫یه دختر جوون هست
‫نه اونقدرا هم جوون
‫بیشتر مثل یه دختر نوجوون
‫توی خونه با پدرش توی روستا زندگی می‌کنه
‫واسه همین دختره بیشتر وقت‌ها پیش اونه
‫ولی رویای یه زندگی بزرگ‌تر رو داره
‫یه زندگی با هیجان، ماجراجویی و عشق
‫کریستینا
‫ضبط رو متوقف کن
‫باید راجع به عملکرد کاریت حرف بزنیم
‫آخه نمی‌خوای توی کارت پیشرفت کنی؟
‫ساخت این داستان‌های لوس دست برداری
‫می‌دونی، مردم دنبال حرف و خطر و خشونتن
‫سرپیچی از قانون، ملودرام. تراژدی می‌خوان
‫- از این چرت و پرتا ‫- می‌دونم
‫تو این فکر بودم که شاید بتونم...
‫توی ژانر‌های متفاوتی بنویسم ‫که یه مقدار بسطش بدم
‫شاید یه مقدار عاشقانه، کمی شوخی
‫شاید بهتر باشه اینو بذاری ‫واسه دفتر خاطراتت
‫می‌دونم که توانایی نوشتن...
‫یه بدبخت همه‌چیو از دست میده، ‫غرق در غم و ناراحتی میشه...
‫یواشکی یه دختره رو تعقیب می‌کنه. ‫بگو پایانش چطور بود؟
‫- همه کشته شدن ‫- آره. درسته
‫واقعاً یه داستان غم‌انگیزه
‫فقط بازم از اینا بساز
‫وگرنه مجبور میشم یه نویسنده‌ی دیگه ‫پیدا کنم که بتونه این کار رو کنه
‫- مفهوم بود؟ ‫- بله. البته
‫خیلی‌خب
‫[سه پیغام صوتی جدید]
‫الو؟ صدامو می‌شنوی؟
‫می‌دونم که اون بیرونی. دیدم چی نوشتی
‫چرا داری این کار رو باهامون می‌کنی؟
‫باید کمکم کنی. بازی شما داره ‫زندگی منو نابود می‌کنه
‫آهنگ "همیشه کلاسیک"
‫از هندریکس بی‌همتا
‫و حالا، برمی‌گردیم به پوششمون از جشن
‫تدارکات امسال داره...
‫نه!
‫حاضری عزیزم؟
‫- واسه چی؟ ‫- این جهان جدیده
‫و توی این جهان، ‫می‌تونی هر کسی که می‌خوای باشی
‫محض رضای خدا...
‫برنامه‌ای برای سالگردتون نداری؟
‫نه. فقط میام سر کار
‫پول اضافه‌کار رو می‌زنی به جیب، آره؟
‫پسر، هفت سال پیش...
‫توی تعطیلات ‫فقط یه مشت ربات کار می‌کردن، ولی...
‫از شانس ما، حالا همه‌شون ‫یه مشت آهن‌قراضه شدن
‫حداقل شورش‌ها امنیت شغلی‌مونو تضمین کردن
‫هدف شورش‌ها دقیقاً این نبود
‫آره، چون شورش‌ها هیچ هدفی نداشتن
‫آزادی‌مون رو پس گرفت
‫البته، ولی از کی؟ از خودمون؟
‫ببین پسر، از دید من...
‫اون دستگاه اینسایت که نابودش کردن...
‫بهمون نمی‌گفت چی می‌تونیم باشیم. ‫چیزی رو می‌گفت که از قبل بودیم
‫- واقعاً اینو باور داری؟ ‫- تو نداری؟ بذار اینو ازت بپرسم
‫از وقتی اون دستگاه رو نابود کردن...
‫زندگی تو فرقی کرده؟
‫به اندازه کافی تمرین نکردی
‫بابا!
‫خوشحالم که می‌بینمت، عزیزم
‫بیا. خیلی‌خب
‫- چطوری این کار رو کردی؟ ‫- گفتم که. با تمرین
‫کلی تمرین
‫تمرین روی قوطی؟
‫آره. روی قوطی
‫بیا
‫خیلی‌خب
‫یادت باشه. این‌طوری
‫حالا بهش خیره شو
‫خیلی‌خب. تصور کن
‫نفستو بده بیرون
‫تکون نخور
‫و ماشه رو بچکون
‫فرانکی! کیلب!
‫داشتم تصور می‌کردم
‫خب بیا داخل، رولت گوشت تصور کن
‫- فقط یه کم دیگه؟ ‫- یالا، به حرف مادرت گوش کن
‫اومدیم
‫این مزخرفات کابوی دیگه بسه
‫- خوشش میاد ‫- اون هفت سالشه، کیلب
‫به لطف تو، سرگرمی‌هاش شده شکر و خشونت
‫ببین، متأسفم
‫می‌دونم که روز سختی داری
‫ولی جنگ دیگه تموم شده
‫وقتشه که این‌طوری زندگی کنی
‫کلمه‌ی جادویی که باید بگی چیه؟
‫طلاق
‫اون شب برق قطع نشد؟
‫حتماً استثنا بودم
‫مطمئنی که چندتا بطری اضافه...
‫واسه مهمونات نمی‌خوای؟
‫مهمونام؟
‫دوستات دیگه
‫اومدن اینجا آدرس پرسیدن
‫سعی کردم توصیفش کنم
‫اما خونه‌ات خیلی از جاده دوره
‫واقعاً باید یه گوشی ماهواره‌ای بگیری یا...
‫- یه جور دستگاه ارتباط... ‫- این دوستام که میگی...
‫کی اومدن اینجا؟
‫بیست دقیقه قبل از اینکه تو بیای
‫نظرم عوض شد
‫چطوره اینم بزنی به حسابم؟
‫شلیک کنید
‫چطوری منو پیدا کردید؟
‫دو روز پیش یه علامت پیدا کردیم
‫قطعی برق کوچیک شهرتون. کافی بود
‫چند نفر دیگه دنبالمن؟
‫آزادی ندارم بهت بگم
‫خب بذار آزادت کنم
‫هفت سال من تنهایی از همه دور بودم
‫مزاحم کسی نشدم
‫با این حال تو اینجایی و جلوی ‫در خونه‌ام پیدات شده
‫کی فرستادتت؟ سرهنگ بریگام؟
‫اون کدوم خریه دیگه؟
‫متأسفانه حوصله ندارم توضیح بدم
‫حالا لطف کن...
‫چشماتو ببند. باشه؟
‫برید بگیریدش
‫نمی‌دونم خونه‌ست یا نه
‫چند روزیه که ندیدمش
‫لعنتی
‫به خونه خوش اومدید
‫- الو؟ ‫- داری میای؟
‫گندش بزنن. یادم رفت
‫یادت نرفت
‫جلوی خودتو گرفتی
‫من حاضر نیستم بعد از نابودی ‫زندگی اجتماعیت...
‫شریک جرمت بشم. بیا بریم
‫ولی آخه...
‫ببین، مطمئنم چیز مهمی نبوده
‫- آره، درسته ‫- می‌خوای؟
‫نه، راحتم
‫بیا. بااحتیاط
‫یادتم باشه، لبخند بزن. حداقل باید ‫زور خودتو بزنی
‫واقعاً لازمه؟
‫منظورم اینه که اگه معجزه بشه ‫و ما مناسب همدیگه باشیم...
‫نباید همه‌چی طبیعی و راحت باشه؟
‫شوخیت گرفته؟
‫یه نگاهی به این دنیا بنداز. ‫هیچکس چیز طبیعی یا راحت نمی‌خواد
‫هنر یه دروغه که حقیقت رو میگه، عزیزم
‫و حقیقت اینه که تو باید ارتباط داشته باشی
‫اینجا رو باش. این همه آدم. ‫تو هم که از آدما خوشت میاد
‫اکثر آدما فکر می‌کنن ‫فقط یه قمار رده بالاست...
‫اگه این‌طور نبود، من توی...
‫این رستوران قشنگ ننشسته بودم ‫و در کنار چنین همنشین خوبی...
‫نوشیدنی درجه یک نمی‌خوردم
‫ممنون
‫واسه چه بازی‌هایی داستان می‌نویسی؟
‫شاید بازی‌شون کرده باشم
‫یه مدته روی یه بازی جدید کار می‌کنم
‫هنوز اسمی نداره. هنوز نسخه‌ی بتای بازیه
‫ولی حتی بعد از انتشارش هم ‫احتمالاً کار منو نمی‌بینی
‫بیشتر شخصیت‌هایی رو مینویسم که نمیتونن بازی کنن
‫چی هست؟
‫شخصیت‌های پس‌زمینه که با بازیکن‌ها...
‫در مسیرشون سروکار دارن
‫به اندازه‌ی برنامه‌نویسی شخصیت‌های اصلی ‫درجه بالا نیست
‫ولی به همون اندازه مهمه
‫واسه اکثر بازیکن‌ها، شخصیت‌های پس‌زمینه...
‫فقط حکم سیاهی‌لشکر رو دارن
‫واسه بازیکنا این کار رو نمی‌کنم...
‫واسه خودم انجامش میدم
‫چطور؟
‫زندگی واقعی می‌تونه ناامیدکننده باشه
‫نه اینکه خیلی بد باشه، ‫فقط باید معنای بیشتری داشته باشه
‫به نظر افسرده میای
‫برای این قرص هست
‫سه سوته درستت می‌کنن
‫اگه اونی که در هم شکسته‌ست ‫من نباشم چی؟
‫اگه این دنیا باشه که به درست شدن ‫نیاز داشته باشه چی؟
‫واسه این احساس هم قرص هست
‫البته
‫- خواهش می‌کنم انقدر با من تماس نگیر ‫- صبر کن
‫قطع نکن. باید کمکم کنی
‫داری زندگی منو نابود می‌کنی
‫چنین کاری نمی‌کنم. اصلاً نمی‌شناسمت
‫نمی‌تونی از من پنهان بشی
‫پیدات می‌کنم
‫متوجه‌ای؟ باید تمومش کنی، ‫وگرنه خودم این کار رو می‌کنم
‫تو کمک لازم داری و امیدوارم ‫یکی کمکت کنه
‫ولی سری بعدی که بهم زنگ بزنی، ‫میرم سراغ پلیس
‫نه، نه، گوشی رو قطع...
‫آره، سورپرایز شدم
‫الان یکی از دوستای سر کارم رو دیدم
‫جدی؟
‫فکر کنم یه مدتی بیرون بمونم
‫بابت امشب ناراحت نشو
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫مایا، مشکلی نیست. واقعاً میگم. ‫خوش بگذره
‫- کجایی؟ ‫- نزدیک خونه‌ام
‫باشه، خوبه. باید برم. حالت خوبه؟
‫- آره ‫- مواظب خودت باش
‫خداحافظ
‫- شرمنده ‫- تقصیر من بود
‫حواسم نبود
‫اونجا ندیدمت
‫- ولی حالا دیدم ‫- عیبی نداره
‫منو ترسوندی
‫- فکر کنم حساب بی‌حساب شدیم ‫- من پیتر هستم
‫فقط باید برم خونه. هم‌اتاقیم منتظرمه
‫خیلی وقت بود که می‌خواستم ببینمت
‫- بله؟ ‫- می‌دونستم که تو وجود خارجی داری
‫نگران بودم واقعی نباشی، ولی الان اینجایی
‫چرا داری این کار رو باهامون می‌کنی؟
‫تویی. تویی که زنگ می‌زنی
‫ازت می‌خوام دست از سرمون برداری
‫- نه ‫- نه، وایستا!
‫وایستا! نه، نه، نه
‫- نه! ‫- من همیچین آدمی نیستم
‫- ازم دور شو ‫- خواهش می‌کنم. این قضیه مهمه
‫من کار و زنم رو از دست دادم
‫فکر می‌کردم کار برج بود. ولی...
‫کار تو بود. تو مجبورم کردی ‫این کارا رو انجام بدم
‫تمام این آدما کاری رو می‌کنن ‫که تو ازشون می‌خوای
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی...
‫- نه! ‫- نه، نه، ولم کن!
‫باید بس کنی
‫نه! نه! نه!
‫چطوری انقدر راجع به ما اطلاعات داشتی؟
‫بازی. ما رو داخلش نوشتی. چطوری؟
‫گوش کن چی میگم. گوش کن چی میگم. پیتر...
‫بابت تمام اتفاقاتی که برات افتاده متأسفم
‫ولی من هیچ دخلی به این اتفاقات ندارم. ‫کمکی ازم ساخته نیست
‫باید بهم کمک کنی
‫باید داستان تغییر کنه
‫باید پایانش متفاوت باشه
‫- متأسفم ‫- نه!
‫ولم کن بابا!
‫صدای فریادی را شنیدند
‫به اژدهایمان احتیاج داریم
‫ولی پدرم و اژدها...
‫می‌دانستند که هیچ چیزی ‫نمی‌تواند آنها را مجبور کند...
‫به جزیره‌ی وحشی برگردند. پایان
‫خیلی‌خب. وقت خوابه
‫خیلی‌خب
‫تو و آقا خرسه خوب بخوابید. باشه؟
‫میشه امشب چراغا رو روشن بذاریم؟
‫- واسه چی؟ ‫- آقا خرسه ترسیده
‫بهش گفتم من مراقبشم
‫خب می‌دونی بهترین راه برای اینکه ‫شب مراقب باشی...
‫اینه که چراغای دور تا دورت رو ‫خاموش کنی و...
‫اطرافت رو روشن کنی؟
‫این‌طوری کسی نمی‌تونه تو رو ببینه، ‫ولی تو می‌تونی اونا رو ببینی
‫همه رو می‌بینی
‫ببین، آقا خرسه لازم نیست ‫به این چیزا فکر کنه
‫باشه؟ همه جاشون امن و امانه
‫قول میدی؟
‫قول میدم
‫خیلی‌خب. شب بخیر
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- احتمالاً چیزی نیست
‫شب بخیر، مامان
‫یالا، بیا بخوابونیمت
‫- آهای ‫- لعنت بهش!
‫این چه کوفتیه، کیلب؟
‫یه چیزی اون بیرونه
‫آره. یه راکون، یا یه همسایه ‫یا یه پیک موتوری
‫درباره‌ی این حرف زدیم
‫فقط باید نفس عمیق بکشی. خودتو آروم کنی
‫گذشته‌ها گذشته
‫هیچی به جز ذهن خودت ‫نمی‌تونه بهت صدمه بزنه
‫متأسفم
‫کمکم می‌کنی یا نه؟
‫پیتر، می‌دونم که ناراحتی
‫ولی هر اتفاقی که فکر می‌کنی ‫داره میفته...
‫فقط گیج شدی
‫یادته داستان من چطوری تموم میشه؟
‫چی؟
‫- پیتر، تو کجایی؟ ‫- بالا رو نگاه کن
‫این کار به اختیار خودمه، ‫یا اینم تو نوشتی؟
‫زیر بالشتش پیداش کردم
‫داری روش تاثیر می‌ذاری، کیلب
‫مگه این چیز خوبی نیست؟
‫نه وقتی وانمود می‌کنه ‫اختلال روانی بعد از جنگ داره
‫پیام‌هایی که...
‫تو و دوستات رد و بدل می‌کنید رو دیدم
‫رد مواد شیمیایی، سرپوش‌های حکومت
‫همه‌جا تهدید می‌بینی ‫و حالا فرانکی هم این‌طوری شده
‫ببین، من پارانویا ندارم
‫شاید حق با تو باشه
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫مسئله این نیست که از جنگ می‌ترسی
‫- مسئله اینه که دلت براش تنگ شده ‫- خدای من
‫این زندگی برات زیادی عادیه
‫چی؟
‫تو یه کار داری، یه خونه داری
‫یه بچه‌ی زیبا و یه زن خیلی صبور
‫ولی هرگز برات کافی نیست. مگه نه؟
‫هشدار اشتباهی بود، آقا خرسه
‫می‌بینی؟ فقط یه راکونه
‫لعنتی
‫سلام کوچولو
‫بابات خونه‌ست؟
‫بابا، این آقا می‌خواد باهات حرف بزنه
‫فرانکی!
‫فکر کنم این مال توئه
‫- تو کی هستی؟ ‫- یه دوست قدیمی
‫کیلب!
‫فرانکی! حالت خوبه؟
‫- برو داخل ‫- باشه. حالت خوبه عزیزم؟
‫سلام عزیزم
‫واقعاً خودتی
‫می‌دونی، فکر می‌کردم...
‫مطمئن بودم که دیگه هرگز نمی‌بینمت
‫با این حال اینجام
‫آدم می‌کشم و دست و پا قطع می‌کنم. ‫درست مثل دوران خوش قدیم
‫اگه بلایی سر دخترم می‌اومد...
‫روحتم خبر نداره...
‫اتفاقاً روحم خبر داره
‫واسه همین کار به اینجا نمی‌کشه
‫می‌دونم کی این آدما رو فرستاده سراغمون
‫ویلیام
‫دوباره مشغول به کار شده
‫فرانکی خوابیده. خدا رو شکر
‫به کارور زنگ زدم. بچه‌ها طبقه‌ی پایینن
‫تمام این سال‌ها فکر می‌کردم ‫تو الکی مشکوکی
‫ولی جنگ تموم نشده، مگه نه؟
‫نه، اونا دنبال منن
‫ببین، منم که این بلا رو به سرمون آوردم
‫منم که باید تمومش کنم
‫فقط واسه یه مدت کوتاه
‫تو قول دادی که یه پدر میشی
‫من یه پدرم. هر کاری که می‌کنم واسه تو...
‫و فرانکیه
‫خودتو به کشتن میدی
‫ببین، برمی‌گردم پیشتون
‫قول میدم
‫خیلی‌خب
‫- می‌دونید که چیکار کنید ‫- حله
‫همیشه می‌دونستم چنین روزی می‌رسه
‫به محض اینکه دست از فرار برمی‌داری...
‫بقیه کم‌کم می‌رسن بهت
‫- نمی‌دونی چرا الان؟ ‫- نمی‌دونم
‫ولی یه گپ مختصری...
‫با کسی که فرستادن سراغ من زدم
‫فقط ما نیستیم که ویلیام دنبالشه
‫خیلی علاقه داشت با یه سناتور...
‫توی کالیفرنیا حرف بزنه
‫پس ما باید زودتر برسیم بهش
‫ما؟
‫منم میام
‫این تنها راهیه که می‌تونم ‫از خانواده‌ام محافظت کنم
‫خودم تنهایی مشکلی برام پیش نمیاد. ‫می‌تونی اینجا بمونی
‫- احتمالاً باید همین کار رو کنی ‫- خودت بودی این کار رو می‌کردی؟
‫نه
‫ولی از کارم پشیمون می‌شدم
‫راجع به یه دختر. یه دختر که در جستجوئه
‫دختره نمی‌دونه دنبال چی می‌گرده
‫فقط می‌دونه که یه کمبود توی زندگیشه
‫یا شاید این کمبود درون خودشه
‫و وقتی چیزی که دنبالشه رو پیدا ‌کنه...
‫همه‌چی با عقل جور در میاد
‫یه داستان با پایان شاد می‌خوام
‫احمقانه‌ست
‫داستانای احمقانه‌ای ‫که هیچکس نمی‌خواد بشنوه