.
‫از این روستا‌های بی‌پایان متنفرم.
‫پدر باید دستور بده بسوزونندشون.
‫امیدوارم بانو گرچن ‫امروز صبح آرام‌تر باشند؟
‫گفتم گرسنه نیستم!
‫راه‌هایی هست ‫که بشه... مدیریتش کرد.
‫لازم نیست.
‫بانو گرچن، ‫امیدوارم از کالسکه‌تون راضی باشید؟
‫بهترینش رو برای شما دزدیدیم.
‫یک گل رز برای رز هجمور.
‫این‌ها من رو یاد زیبایی شما، ‫جذابیت و شیرینی‌تون انداختن.
‫برو بیرون.
‫تو به من دستور نمیدی!
‫چه بخوای چه نخوای، آینده‌ت با منه.
‫من برای ملکه بودن بزرگ شدم، نه گروگان بودن.
‫و به همین دلیله که بهت نیاز داریم.
‫من و تو با هم حکومت می‌کنیم
‫وقتی که «وولف» رو با دوست ‫کوچک نقره‌ایم آشنا کنم.
‫گربه زبونت رو خورده؟
‫من هرگز ملکه‌ی تو نمی‌شم.
‫اگه همکاری نکنی،
‫خب، بذار اینطور بگم که استاد من ‫دنبال یه بهونه‌ست
‫تا ارتباط با مُردگان رو تمرین کنه.
‫بالأخره. ها!
[پادشاه گرگ]
[" بر اساس مجموعه کتاب‌های "گرگینه" اثر "کرتیس جابلینگ]
‫یالا.
‫یالا، چنسر!
‫یالا، چنسر! هوو!
‫- یالا. خودت رو برسون. ‫- داریم با بیشترین سرعتمون میایم!
‫نه، داریم با بیشترین سرعت تو میایم.
‫درسته. همینه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫تمام شب رو داشتیم می‌روندیم. ‫چنسر به غذا و آب نیاز داره.
‫الان نمی‌تونیم توقف کنیم. ‫اینطوری هیچوقت به لوکاس نمی‌رسیم.
‫خب، شاید باید کالسکه‌ی ‫سلطنتیت رو میاوردی، پادشاه من.
‫یه پادشاه دوستانش رو در امان نگه می‌داره. ‫این تقصیر منه که گرچن...
‫نمی‌تونی خودت رو سرزنش کنی. ‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی. درسته؟
‫فکر کنم من... من پسش زدم.
‫و لوکاس منتظر بود.
‫سرسختـه.
‫امیدوارم.
‫اون خیلی...
‫درمانده به نظر میاد.
‫اگه تو می‌گی، باشه.
‫می‌دونی، باوقار و برازنده‌ست.
‫- همه‌ی چیزهایی که یه ملکه باید داشته باشه. ‫- حیله‌گری رو فراموش کردی.
‫- چی؟ ‫- نگاه کن.
‫رز هجمور.
‫داره برامون یه رد به جا می‌ذاره.
‫یالا، چنسر!
‫صبر کنید! وایسید!
‫ناامیدم کردی. اون‌ها یه هدیه بودن.
‫حق با پدرم بود.
‫واقعاً فقط یه راه برای ‫کنترل یه ملکه‌ی خودسر وجود داره.
‫پدر تو یه هیولاست.
‫جالبه. مادرم هیچوقت شکایت نکرد.
‫و تو هم نخواهی کرد.
‫ونکاسکان! مریضت منتظره!
‫ونکاسکان!
‫صورتم!
‫فقط اونجا واینایستید. دنبالش کنید!
‫نه، نه، نه!
‫این بین من و اونه!
‫وای!
‫واقعاً انتظار داری اینجا ‫تنهایی زنده بمونی، شاهدخت؟
‫دنبال من می‌گشتی؟
‫حتماً حس خیلی احمقانه‌ای داری...
‫... که از یه دختر
‫رودست خوردی.
‫نگهبان‌ها!
‫نترس، شاهدخت.
‫پیش خوب کسی هستی.
‫خب؟ دنبالش کنید!
‫تمومش کن.
‫چه حیف.
‫البته، شاید هنوز بتونم ازش استفاده کنم.
‫کاری که باید رو بکن، ولی سریع.
‫امیدوارم هیچ‌کس اونقدر احمق نباشه ‫که دنبال رد تو بیاد.
‫می‌تونن انتظار یه استقبال خیلی گرم رو داشته باشن
‫چند بار؟ هر چی می‌دونستم رو بهتون گفتم.
‫ولی چرا؟
‫چرا اصلاً به درو و ویتلی برای فرار کمک کردی؟
‫«فرار»؟ اون‌ها زندانی نیستن.
‫هکتور قسم خورد که از دردسر دور بمونه.
‫یا شاید دستورات من برای تو اهمیتی نداره، ‫«صدر اعظم».
‫- ... من... ‫- شاید اون صلاح دونسته که جلوشون رو نگیره.
‫بله. علاوه بر این، ‫اگه کسی بتونه لوکاس رو بگیره، اون دروئه.
‫بروگان، نگهبانان وودلند رو ‫آماده کن تا دنبالشون برن.
‫ویتلی، درو، ‫و ملکه‌ی آینده‌ی ما رو برگردون.
‫چشم، پدر.
‫هکتور، مطمئنی چیز دیگه‌ای نیست
‫که بخوای با شورا در میون بذاری؟
‫مثلاً... چطور اینقدر مطمئنی ‫که شاهزاده لوکاس داره میره جنوب؟
‫کافیه. داری این پسر رو فقط برای ‫کمک کردن به یه دوست سرزنش می‌کنی.
‫اگه هکتور داره اطلاعاتی رو ‫مخفی می‌کنه، پس ما باید...
‫وولف سقوط خواهد کرد.
‫هکتور؟
‫هکتور!
‫بسیار خب. می‌تونی تو هایکلیف بمونی.
‫ولی باید از مقامت به عنوان ‫صدر اعظم کناره‌گیری کنی.
‫- برگان! ‫- اشکالی نداره.
‫می‌فهمم. من... من قابل اعتماد نیستم.
‫دیگه با حضورم شما رو ‫به زحمت نمیندازم.
‫شاید دوست داری اول تمیزش کنی؟
‫وینسنت، داری چی کار می‌کنی؟
‫سلام، برادر.
‫مواظب باش، رینگلین.
‫باید به بارون ردمایر ‫احترام بذاریم.
‫خب، دلت برام تنگ شده بود؟
‫چیزی دیدی؟
‫آخرین گل رز یه مایل عقب‌تر بود. ‫الان دیگه هیچی پیدا نمی‌کنیم.
‫مریم‌گلی ستاره‌ای.
‫هیچوقت این همه رو یه جا ندیده بودم.
‫تو مزرعه می‌کاشتیمش. ‫می‌گن شانس میاره.
‫آره، خیلی خوش‌شانس به نظر میای.
‫آره. پسر مزرعه‌دار رو مسخره کن.
‫شوخی می‌کردم.
‫درو!
‫من برای جا زدن خودم به عنوان یه پادشاه ‫به خیلی بیشتر از شانس نیاز دارم.
‫حق با هکتور بود. ‫من همه‌ی انتخاب‌های اشتباه رو کردم.
‫- من حتی نمی‌تونم یه «شیر» رو بگیرم. ‫- پس تو چیزی که من می‌بینم رو نمی‌بینی.
‫صبر کن.
‫دوباره نه. وایسا، وایسا.
‫خواهش می‌کنم، پیرزن. ولم کن.
‫به کی می‌گی پیر؟ ‫حتی ریش تو هم چروک داره.
‫اون‌ها باید روماری باشن.
‫- کی؟ ‫- روماری.
‫فالگیرهایی از لانگ‌رایدینگز.
‫شما دو تا!
‫می‌خواید کمکم کنید ‫یا فقط اونجا وایسادید؟
‫دوست داریم کمک کنیم، خانم...
‫بابا کورگا.
‫نگه‌ش دارید.
‫بیا.
‫یه‌کم بیشتر، یه‌کم بیشتر. آره.
‫- آره. ‫- ... دوست داشتیم بمونیم، ولی...
‫درو، نگاه کن.
‫جای گازه؟
‫و حالا،
‫ما به «وولف» دعا می‌کنیم.
‫آره. ‫این برای مهمونی عالیه.
‫پول این مهمونی رو چطور میدی؟
‫بیا، برادر کوچولو.
‫به عنوان بارون ردمایر، ‫ازم انتظار میره مهمونی بدم.
‫ولی... ولی تو بارون نیستی. منم.
‫فعلاً.
‫واقعاً فکر می‌کنی اون لقب باید به ‫یه استاد ضعیف و کوچولو مثل تو برسه؟
‫بهتر از یه مغرور از خود راضی...
‫وولف سقوط خواهد کرد.
‫تو فقط روی کتاب‌های قدیمی و ‫خاک‌گرفته‌ت تمرکز کن و پول رو به من بسپار.
‫من همه‌ش رو برنامه‌ریزی کردم. ‫وقتی ارث من تموم بشه...
‫... فقط از مال تو استفاده می‌کنم.
‫با دندان و پنجه، با قلب و قدرت
‫او از ضعفا محافظت می‌کند، او بر شب حکمرانی می‌کند
‫دوستان پیروی خواهند کرد، دشمنان سقوط خواهند کرد
‫درود بر وولف، در اسارت ماه
‫این عفونت رو کند می‌کنه، ‫ولی نمی‌تونم متوقفش کنم.
‫چی این بلا رو سرش آورده؟
‫گاز مرده‌ی متحرک.
‫حرکت می‌کنن، ولی نفس نمی‌کشن. ‫نگاه می‌کنن، ولی نمی‌بینن.
‫اسب ما رو کشت و بعد به ما حمله کرد.
‫چی؟
‫نگهبان شاهزاده لوکاس.
‫کجا حمله کرد؟ کجاست؟
‫کمی پایین‌تر تو جاده، ‫ولی تو گوش نمیدی.
‫نمی‌شه متوقفش کرد.
‫نمی‌تونی چیزی که قبلاً مرده رو بکشی.
‫شرط می‌بندی؟
‫ممنون که اومدید. مراقب خودتون باشید.
‫- ممنونم، وینسنت. ‫- سفر به‌خیر.
‫این اتاق به هم ریخته‌ست.
‫این زندگی‌ایه که برای اون به دنیا اومدم، ‫و قصد دارم ازش لذت ببرم.
‫که من رو یاد... استعفای تو می‌ندازه؟
‫رسماً ردمایر رو به من واگذار می‌کنی.
‫یالا، بگیرش. ‫اگه به خاطر من نیست، به خاطر پدر انجامش بده.
‫در مورد پدر من حرف نزن.
‫پدر ما. ‫و من هر طور دلم بخواد در موردش حرف می‌زنم.
‫فکر می‌کنی چرا تو رو فرستاد ‫تا یه استاد بشی؟
‫چون تو ضعیف بودی.
‫تو همیشه قراره ضعیف و ترسو باشی.
‫زیاده‌روی کردم.
‫- چی داری قایم می‌کنی؟ ‫- خواهش می‌کنم...
‫- اون چیزی نیست که به نظر میاد. ‫- دقیقاً همون چیزی‌ـه که به نظر میاد.
‫ارتباط با مردگان؟ ‫هر دومون می‌دونیم که این ممنوعه.
‫اگه کسی بفهمه اینجا چی کار کردی، ‫تبعید می‌شی.
‫تا آخر عمر.
‫چی کار داریم می‌کنیم؟ اون می‌تونه هر جایی باشه
‫پیداش می‌کنیم.
‫ما به یه نقشه نیاز داریم. یه پادشاه باید نقشه داشته باشه
‫من هیچوقت فکر نمی‌کنم. فقط عمل می‌کنم.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- برای شانسه.
‫مریم‌گلی ستاره‌ای قدرت‌های شفابخشی شگفت‌انگیزی داره
‫ممکنه تو یه مزرعه رشد کرده باشه، ‫ولی می‌تونه معجزه کنه.
‫به عظمت دست پیدا کنه.
‫درست مثل تو.
‫اونجاست.
‫مواظب باش.
‫دیگه کاری از دستمون برنمیاد.
‫در آرامش باش.
‫عقب وایسید.
‫صبر کنید.
‫نه! نه!
‫چی؟
‫ویتلی!
‫به شیر خدمت کن. وولف رو بکش.
‫چیه؟
‫شبیه ارتباط با مردگان‌ـه. ‫ویتلی، خیلی نزدیک نشو.
‫وولف باید بمیرد.
‫نه!
‫ببخشید.
‫- شمشیرم! ‫- چی؟
‫شمشیرم رو پیدا کن!
‫درو!
‫آره. یه‌کم اینجا سرم شلوغه!
‫درو!
‫وقتی می‌گم «خم شو»، خم می‌شی!
‫- چی؟ ‫- خم شو!
‫فقط یه استاد می‌تونه این کار رو بکنه.
‫- ونکاسکان. ‫- اگه حق با تو باشه، تو دردسر افتادیم.
‫یالا.
‫یه‌کم. آره، آره.
‫به نوشیدن ادامه بده.
‫می‌دونم. مریم‌گلی ستاره‌ای، درسته؟
‫وولف سریع یاد می‌گیره.
‫می‌دونی من چی‌ام؟
‫ما فالگیر نیستیم.
‫ما حقیقت رو از دروغ‌ها بیرون می‌کشیم.
‫من تو رو می‌بینم، وولف.
‫ترسیده. نامطمئن.
‫خطرات زیادی پیش روئه.
‫باور کن، می‌دونم.
‫ولی تو فکر می‌کنی تنهایی. ‫اینجاست که اشتباه می‌کنی.
‫دوستانت مشکلات خودشون رو دارن...
‫... رازهای خودشون رو.
‫هر کدوم تو نبردهای خودشون گم شدن،
‫ولی هر کدوم قوی‌تر از چیزی هستن که می‌دونن.
‫همه‌تون با هم بهترید،
‫متحد شده با حقیقت و عشق.
‫دیگه چی هست؟
‫حقیقت و عشق.
‫هی.
‫... من این رو هیچوقت به کسی نگفتم،
‫و می‌دونم تو حرف زدن خوب نیستم، ولی...
‫- داری می‌لرزی. چی شده؟ ‫- هیچی. فقط... فقط سردمه.
‫درسته.
‫فقط...
‫می‌خواستم... باید بهت می‌گفتم...
‫چیزی که لازم داریم خوابه. ‫باید اول صبح راه بیفتیم.
‫درسته.
‫پس شب به‌خیر.
‫حقیقت و عشق. دیگه چی هست؟
[قسمت دوم: بابا کورگا]